بُز بايدهاى مربوط به رفتار با بُز پناه دادن به بُز 58 - جابر جعفى گفت : همراه امام صادق عليه السلام به بيرون از شهر رفتم . ناگهان ديدم كه مردى دست و پاى بز كوچكى را بسته و روى زمين قرار داده و قصد ذبح آن را داشت . وقتى كه نگاه آن بز به امام صادق عليه السلام افتاد . فرياد كشيد . در اين هنگام حضرت رو به آن مرد كرد و به او فرمود : ارزش اين بز چقدر مىباشد ؟ گفت : چهار درهم . سپس امام صادق عليه السلام چهار درهم از كيسهء خود خارج كرد . و به آن مرد داد . و به او فرمود : اين بز را رها كن و از كشتن آن صرفنظر نما . جابر مىگويد : به آن حضرت گفتم : امروز چيز عجيبى را از شما مشاهده نمودم ! حضرت فرمود : هنگاميكه اين مرد مىخواست بز را ذبح نمايد . آن بز به من نگاه كرد و گفت : از چيزى كه مىخواهد بر سر من بيايد به خدا و شما اهل بيت پناه مىبرم « 1 » .

--> ( 1 ) - عن جابر قال كنت عند أبي عبد اللَّه عليه السلام فبرزنا معه . فإذاً نحن برجل قد أضجع جدياً ( 1 ) ليذبحه . فصاح الجدي . فقال أبو عبد اللَّه عليه السلام كم ثمن هذا الجدي ؟ فقال : أربعة دراهم . فحلّها عليه السلام من كمّه و دفعها إليه . و قال عليه السلام : خلّ سبيله . قال : ف سرنا . فإذاً بصقر قد انقضّ على درّاجة . فصاحت الدرّاجة . فأومأ أبو عبد اللَّه عليه السلام إلى الصقر ب كمّه . فرجع عن الدرّاجة . فقلت : لقد رأينا عجباً من أمرك . قال عليه السلام : نعم . أنّ الجدّي لمّا أضجعه الرجل ليذبحه و بصر بي . قال : أستجير باللَّه و بكم أهل البيت ممّا يراد بي . وكذلك قالت الدرّاجة ( الخرائج ص 616 ) . 1 ) ولد المعز - في السنّة الاولى - .